لیلا باقری : رفتار ما در شان ماست

مرد با دهانی باز، و با تعجب در حالی که به همسرش زل زده بود، گفت: چه اتفاقی برات افتاده؟! فکر می‌کنی من بلد نیستم یه تخم مرغ ساده رو درست کنم؟ زن به آرامی گفت: فقط می‌خواستم بدونی وقتی دارم اتو می‌کنم، چه احساسی دارم! مرد لبهایش را بسته است اما لبخندی بر لب می نشاند و به آرامی می گوید: منو ببخش. این طنز، داستان ما مردهاست؛ مردهایی که در زندگی افسانه ای خود خیلی زئوس هستند. در حقیقت برای خواننده این سئوال پیش می آید که بازتاب رفتار انسان ها در شان خودشان است یا در شان طرف مقابلشان.

لیلا باقری: گاهی بعضی ها دچار این چالش می شوند که باید به چه کسی احترام بگذارند؛ مثلا با کسی بحث شان شده و می مانند که آن آدم لایق چه نوع رفتاری است؛ سکوت کنند و بگذرند یا یک تکه درست و حسابی بارش کنند؟ اما واقعیت این است که در نهایت رفتاری را بروز می دهند که درشان خودشان است نه طرف مقابل.

همه ما همینطوریم؛ در شرایط مختلف، رفتاری را از خودمان بروز می دهیم که در شان ماست. ممکن است به کسی ناسزا بگوییم و در خودآگاهمان دلیلی بیاوریم که این کلمات زشت حق او بود. اگر می خواست نشنود آن کار زشت را انجام نمی داد. ممکن است اهل دشنام دادن نباشیم اما یک آدم اهل ناسزا درون ما وجود دارد حتی اگر خیلی از حضورش آگاه نباشیم. برای همین است که برخی ها هر چقدر در شرایط سخت قرار بگیرند ذره ای از حریم ادب خارج نمی شوند. اصلا هم فرقی نمی کند طرف مقابل چقدر حرمت را شکسته باشد.

هر آدمی برای خودش مرز و حریمی قائل است. برای همین است که قدیمی ها از اصلاح هم کفو استفاده می کردند. این اصطلاح برای برگزیدن همسر بود اما به نظر من در همه مراودات بهتر است این هم ارز بودن رعایت شود. وقتی با هم شان خودمان مراوده داریم دیگر نیازی نیست نگران رفتار او باشیم یا ندانیم با او چگونه برخورد کنیم. چون همه ی ما در شان خودمان عمل می کنیم نه در شان دیگران.

/ 1 نظر / 39 بازدید
پرچین خاطره

آره خب؛ تا وقتی خودت توی یه موقعیت مشابه گیر نکنی، نمیتونی بفهمی رفتار خودت توی اون شرایط، چه تأثیری روی طرف مقابلت داره