شارژ ایرانسل

فال حافظ

maseH : هر روز یه پیک، دو پک، سه پست، داستان!

اسماعیل امینی : مشک دارد نتواند که پنهانش

کلمات کلیدی :

روز سعدی

بیار ساقی سر مست جام باده عشق، بده به رغم مناصح که می دهد پندم. من آن نی ام که پذیرم نصیحت عقلا، پدر بگوی که من بی حساب فرزندم. به این کلمه عقلا دقت کنید که با چه طعنه ای بیان شده! ممکن است بگویید: از کجا معلوم؟ شاید منظور سعدی طعنه زدن نیست. پس این بیت را بخوانید تا دریابید که نظر سعدی درباره بعضی از نصیحت گویان چیست. نصیحت گوی ما عقلی ندارد، بر او گو در صلاح خویشتن کوش.


زود قضاوت نکنید و نگویید: سعدی که معلم اخلاق است، چطور با نصیحت مخالف است؟ سعدی با نصیحت مخالف نیست، اما می گوید نصیحت، مهم تر از آن است که برای دخالت در احوال و رفتار دیگران و سرکشی و فضولی در زندگی مردم به کار برود. ببینید سعدی چگونه درباره نصیحت گری خود حرف می زند و به آن افتخار می کند. خوی سعدی ست نصیحت، چه کند گر نکند، مشک دارد نتواند که کند پنهانش.

حالا ببینیم که سعدی چه کسی را نصیحت می کند و چه می گوید: صاحبا! عمر عزیز است غنیمت دانش، گوی خیری که توانی ببر از میدانش. چیست دوران ریاست که فلک با همه قدر، حاصل آن است که دائم نبود دورانش. سخن سعدی، به کسی است که ریاست دارد و مانند بسیاری از رئیس ها خیال کرده که ریاستش دائمی است، اما سعدی ی گوید غیر از خدای متعال تمام ریاست ها و سلطنت ها موقتی است.