شارژ ایرانسل

فال حافظ

maseH : هر روز یه پیک، دو پک، سه پست، داستان!

حاجی فیروز : ارباب خودم سامیلی علیکم

کلمات کلیدی :

گفتار نیک                 پندار نیک                    کردار نیک 

از پیدایش نوروز تا تداوم آن آنچه مشترک بوده، روح شادی و شادمانی است به صورتی که در کتاب مزدیسنا، نوروز به عنوان جشن بزرگ و با اهمیت برای ایرانیان معرفی شده است. شادی در نزد ایرانیان از درجه والای اهمیت برخوردار است. آنگونه که خداوند در آفرینش پس از خلق آسمان و زمین، نشاط را نیز خلق کرد. پس نوروز که روزهای شادی طبیعت است، باید با شادی و خنده آغاز شود. نوروز فردی نیک سیرت و سیاه صورت است که حاجی فیروز خوانده می شود.


انتخاب رنگ صورت و پوشیدن لباس سرخ، بر این است که این انتخاب خود نمادی از یک تحول عظیم طبیعی است. بهار شکوفه های سرخ را در میان سیاهی سرما ارمغان می آورد، الهامی است برای طراحی صورت و لباس حاجی فیروز. صورت سیاه شده وی نمادی از سیاهی سرمای زمستان است و لبان و لباس های سرخش نمادی از بهار که بر پیکره این سرما می نشیند در حقیقت حرکات و آواز خواندن اش نیز دلیلی بر همین ادعاست.

سیاهی سر و صورت حاجی فیروز، بازگشت او، حرکت نمادین و اسطوره ای، بنیادی ترین نماد نوروز است. منتظر زنی است که با او ازدواج کند. ازدواج نمادین میان عمو نوروز و زن بی نام (سال) به داستان ازدواج مقدس و افسانه ای الهه و شاه (ایشتار و دوموزی) مربوط می شود. عمو نوروز نماد کسی است که برکت می بخشد، حالا شاه باشد یا هر کس دیگری و آن زن منتظر، زمین است. زن همیشه با زمین هم هویت است و آن به باروری و روح زایندگی در هر دو جنس بازمی گردد.

ایرانیان باستان نوروز را  دو بخش میکردند ، نوروز کوچک و نوروز بزرگ. نوروز کوچک از روز نخست بهار است. نخست آنکه خداوند بزرگ دنیا و ادم را درین روز آفرید و دستور کرد ستارگان را به گشتن از اول برج بره. پس اینروز را نوروز گویند. جمشید که او را جم مینامیدند و در جهان سیر میکرد، چون به آزربیجان رسید تخت زرین آراسته به جواهرات گونه گون را بر بلندی رو به شرق گزارد و تاج بر سر نهاده و بزیر آن بنشست. چون خورشید از شرق برآمد بر ان تاج و تخت تافت و از تابش نور بر زر؛ تابش بسیاری پدید امد. مردمان از دیدن آن شادمان شدند و گفتند این روز نوست و به جشن و پایکوبی پرداختند. و چون در گفتار پهلوی و دری، شعاع را شید میگویند این واژه بر نام جم افزوده شد و از آن پس او را جم شید خاندند و جشن گرفتند و شادی کردند.

اما نوروز بزرگ برابر با خرداد روز؛ روز ششم از فروردگان است و درین روز جمشید، دگر بار بر تخت نشست و همه را بار داد و روش های نیک نهاد و روی بمردم گفت: اهورا مزدا شما را بیامرزید باید که به آب خود را بشویید و به سپاس ایزدی بپردازید و هر سال درین روز بهمین دستور کار کنید. در ضمن زادروز زرتشت پاک را همین روز بیان میدارند که ارزش این روز را برای ایرانیان به پاسداشت این انسان پاک، صد چندان میکند.