شارژ ایرانسل

فال حافظ

maseH : هر روز یه پیک، دو پک، سه پست، داستان!

آرکدی لئوکوم : به من بگو چرا؟

کلمات کلیدی :

 

مدرسه جایی است که معمولاً کودکان را در آنجا گرد هم می آورند تا چیزی به آنها بیاموزند و آن دارای دو عنصر است: یکی محل معین و دیگری تعدادی کودک که کنار هم برای فراگیری درس، در آن محل خاص گرد هم می آیند. مدرسه های امروزی اقتباسی است از همان مدارسی که در روم و یونان باستان وجود داشت. روزگاری در یونان، آموزگاران حرفه ای، کودکان را تک تک و به طور خصوصی درس می دادند. در آن روزها، آموزش در کلاس مفهومی نداشت. به مرور زمان، سخنوران و فیلسوفانی که تک تک به شاگردان درس می دادند، به مسافرت پرداختند. آنان برای خود مکان های معینی را برگزیدند و کم کم چیزی شبیه مدرسه های کنونی، به وجود آوردند.


در حقیقت افلاطون نخستین کسی بود که دوره های سه یا چهار ساله آموزشی را ترتیب داد و در مکان معینی تدریس می کرد. این مکان به نام آکادمی خوانده می شد. افلاطون این مدرسه را در محلی به نام ژیمنازیوم برپا کرده بود. این محل در ابتدا جایی برای رژه سربازان و عملیات نظامی بود، اما پس از مدتی به برگزاری مسابقات ورزشی اختصاص یافت. سپس ارسطو آمد و مدرسه ای را در محلی به نام لیسیوم تأسیس کرد. آنجا نیز یک ورزشگاه عمومی دیگر بود.

در زبان آلمانی به دبیرستان گیمنازیوم و در فرانسه آن را لیسه و همچنین در زبان اسکاتلندی به آن آکادمی می گویند. مؤسسه های فرهنگی افلاطون و ارسطو منشأ پیدایش این واژه ها بوده اند. مدرسه هایی که ارسطو و افلاطون داشتند، هیچ یک شبیه به مدرسه های امروزی ما نبودند، زیرا آنها جاهایی بودند که در آن بیشتر بحث و برنامه های سخنرانی برپا می شد. یونانیان پی به اهمیت تدریس قواعد زبان بردند. از این رو مدرسه گرامر تأسیس گردید. امروزه در زبان انگلیسی نیز دبیرستان را مدرسه گرامر می نامند.

مدتی بعد رومی ها که از یونانیان الهام گرفته بودند، مدرسه هایی برپا کردند که بسیار شبیه به مدرسه های کنونی بود. کودکانی که به این مدرسه ها می رفتند، خود را در محدودیتی سخت احساس می کردند، زیرا صبح زود می بایست از خواب برخیزند، قواعد بسیاری را درباره زبان بیاموزند، یک زبان خارجی را هم فرابگیرند و از همه دشوارتر آنکه باید خیلی دقیق کار کنند. در غیر این صورت، سر و کارشان با شلاق و تنبیه بود.