شارژ ایرانسل

فال حافظ

maseH : هر روز یه پیک، دو پک، سه پست، داستان!

داستان عشق و دیوانگی

کلمات کلیدی :

 

در زمانهای بسیار قدیم وقتی هنوز پای بشر به زمین نرسیده بود و حقیقت تنها بود، فضیلت ها و تباهی ها در همه جا شناور بودند و آنها از بیکاری خسته شده بودند. روزی همه فضایل و تباهی ها دور هم حمع شدند خسته تر و کسل تر از همیشه. ناگهان ذکاوت ایستاد و گفت: بیایید یک بازی کنیم مثلا قایم باشک همه از این پیشنهاد شاد شدند و دیوانگی فورا فریاد زد من چشم می گذارم و از آنجایی که هیچ کس نمی خواست به دنبال دیوانگی بگردد همه قبول کردند او چشم بگذارد و به دنبالِ آنها بگردد. دیوانگی جلوی درختی رفت و چشمهایش را بست و شروع کرد به شمردن ... ده ... بیست ... سی ... چهل ...


همه رفتند تا پنهان شوند! لطافت خود را به شاخِ ماه آویزان کرد. خیانت داخل انبوهی از زباله ها پنهان شد. اصالت در میانِ ابرها مخفی گشت. هوس به مرکزِ زمین رفت. طمع داخلِ کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد و دیوانگی مشغولِ شمردن بود، هفتاد ... هشتاد ... همه پنهان شده بودند به جز عشق که همواره مردد بود و نمی توانست تصمیم بگیرد و جای تعجب هم نیست چون همه می دانیم پنهان کردنِ عشق مشکل است! در همین حال دیوانگی به پایانِ شمارش میرسید، نود ... صد!

هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پرید و در بینِ یک بوته گلِ رز پنهان شد. دیوانگی فریاد زد: دارم میام! اولین کسی را که او پیدا کرد تنبلی بود، زیرا تنبلی، تنبلی اش آمده بود جایی پنهان شود. لطافت را یافت که به شاخِ ماه آویزان بود. دروغ تهِ دریاچه، هوس در مرکزِ زمین، یکی یکی همه را پیدا کرد به جز عشق را. او از یافتنِ عشق، ناامید شده بود. حسادت در گوشهایش زمزمه کرد، تو فقط باید عشق را پیدا کنی، و او پشتِ بوته ی گل رز است.

دیوانگی شاخه چنگک مانندی را از درخت کند و با شدت و هیجانِ زیاد آن را در بوته گلِ رز فرو کرد و دوباره آن را تکرار کرد، تا با صدایِ ناله ای متوقف شد. عشق از پشتِ بوته بیرون آمد با دستهایش صورت خود را پوشانده بود و از میانِ انگشتانش قطراتِ خون بیرون می زد. شاخه ها به چشمانِ عشق فرو رفته بودند و او نمی توانست جایی را ببیند. او متاسفانه کور شده بود. دیوانگی گفت: وای! من چه کردم! چگونه می توانم تو را درمان کنم. عشق پاسخ داد: تو نمی توانی مرا درمان کنی اما اگر می خواهی کاری کنی، راهنمایِ من شو.  و اینگونه است که از آن روز به بعد عشق کور است و دیوانگی همواره در کنارِ اوست!