شارژ ایرانسل

فال حافظ

maseH : هر روز یه پیک، دو پک، سه پست، داستان!

عنصرالمعالی کیکاوس بن اسکندربن قابوس : آداب مهمانی

کلمات کلیدی :

 

اما مردمان بیگانه را هر روز مهمان مکن که هر روز بسزا بحق مهمان نتوانی رسید. بنگر تا بیک ماه چند بار میزبانی خواهی کردن: آنکه سه بار خواهی کردن یک بار کن و نفقاتی که در آن سه مهمانی خواهی کردن درین یک مهمانی کن تا خوان تو از همه عیبی بری بود و زبان عیب جویان بر تو بسته بود. و چون میهمانان در خانه تو آیند هر کسی را پیش باز همی رو و تقربی همی کن اندر خور ایشان و تیمار هر کسی بسزا همی دار.


اگر وقت میوه بود پیش از آنان خوردن میوهای تر و خشک پیش ایشان نه تا بخورند. و یک زمان توقف کن، آنگاه مردمان را بنان بر و تو منشین، تا آنگاه که مهمانانت بگویند، چون یکبار بنشین و مساعد کن، تو گوی: شاید بنشینم؟ بگذاریت تا خدمت کنم. و چون یکبار دیگر تکرار کنند بنشین و با ایشان نان خور. اما فرود همه کس نشین مگر مهمانی سخت بزرگ بود که نشستن ممکن نباشد. و عذر مخواه از مهمان که عذر خواستن طبع بازاریان بود.

هر ساعت مگوی که: ای فلان! نان نیک بخور، هیچ نمی خوری، بجان تو که شرم نداری، من خود سزای تو چیزی نتوانستم کردن، ان شاءالله بار دیگر عذر این باز خواهم، که این نه، سخنان محتشمان باشد، لفظ کسی بود که بسالها مهمانی یکبار کند از جمله بازاریان، که از چنین گفتار مردم خود شرم زده گردد و نان نتواند خوردن و نیم سیر از نان برخیزد.

و ما را بگیلان رسمیست خوب، چون مهمانی را بخوان برند کوزه های آب و خوردنی در میان خوان بنهند و مهمان خدای، و پیوستگان او از آنجا بروند مگر یک کس از دور بیاید بهر کاسه نهادن را، تا مهمانان چنانکه خواهند نان بخورند. آنگه میزبان پیش آید، و چون مهمانان نان خورده باشند، بعد از دست شستن، گلاب و عطر فرمای و چاکران و بندگان مهمانان را نیکو تعهد کن که نام و ننگ ایشان بیرون برند .اما بدانکه حق مهمان نگاه داشتن واجبست، ولکن حق آن مهمان که بحق شناسی ارزد نه چنان که هر قلاشی را بخانه بری، وانگه چندین تواضع فرمایی که این مهمان منست، بدانکه این تقرب با که باید کردن.

فصل اگر مهمان شوی مهمان هر کس مشو که حشمت را زیان دارد. و چون شوی سخت گرسنه مشو و سیر نیز مشو که اگر نان نتوانی خوردن میزبان بیازارد و اگر بافراط خوری زشت باشد. و چون در خانه میزبان شوی جایی نشین که جای تو باشد. و اگر خانه آشنایان تو باشد و ترا ولایتی باشد در آن خانه، بر سر نان کارافزایی مکن، با چاکران میزبان مگوی که: ای فلان! این طبق بدان که جای نه، و این کاسه فلان جای نه، یعنی که من ازین خانه ام. مهمان فضولی مباش و بنان و کاسه دیگران، دیگران را تقرب مکن. و چاکر خویش را زله مده.